poniedziałek, 17 sierpnia 2015

Kim jestem, skąd się wzięłam, co tu robię i po co.

Mam na imię Daria. Urodziłam się w 1997 roku. Swoją pierwszą, “poważną” książkę przeczytałam w wieku 5-6 lat. Tak, tak wcześnie. 
Napisałam że była ona poważna. Mam tu na myśli książkę bez obrazków, z małymi literkami. Tą książką był Harry Potter. W tak, według mnie, wczesnym wieku, moi rodzice kupili mi pierwszą część serii o młodym czarodzieju.
Nie wiem ile czasu czytałam tą część i trzy kolejne. Pamiętam że kiedy miałam 9 lat, na komunię dostałam i piątą i szóstą część Pottera. Do tego czasu cztery poprzednie miałam już przeczytane, bo zaraz po powrocie do domu, czytałam “Zakon Feniksa”.
Następnie zaczęło się wielkie wyczekiwanie na premierę ostatniej części. W międzyczasie oglądałam te filmy, które już wtedy były, namawiałam rodziców na każdy gadżet z Pottera jaki moje oczka wypatrzyły, ciocia pracująca w wypożyczalni filmów przynosiła mi plakaty.

Tak się zaczęła moja pierwsza, wielka, książkowa podróż. Miłość do Hogwartu, magii, bohaterów. Do książek. Zrozumiałam jak wiele, niby prostych rzeczy, mogę się z nich nauczyć, jak wiele wnoszą do mojego życia. Rozwijają wyobraźnię, która dla jeszcze dzieciaczka jest bardzo ważna, tak myślę. Pokazuje jak ważni w naszym życiu są inni ludzie, że nie wszystko zależy od nas. 
Moja wyobraźnia rozwinęła się aż za bardzo. Zawsze, do każdej sytuacji mam milion możliwych zakończeń w głowie. Przy muzyce totalnie daję się jej ponieść. Nie narzekam, bez tego moje życie byłoby nudne i bezbarwne, choć już dorosła osoba powinna się chyba trochę ograniczać, myśleć o rzeczywistości?
Czytam wszystko co wpadnie mi w ręce. Nie wybrzydzam. Choć z czystym sercem przyznam że jakiekolwiek książki historyczne czy naukowe nie są dla mnie. Usypiają mnie. Uwielbiam fantastykę i powieści o młodzieży, lekkie romanse, powieści detektywistyczne, horrory, wszystko. 
To dzięki nim poznaję świat. Moje własne, prywatne podróże. Poznaję miejsca i ludzi, ich zachowania, mogę sobie wyrobić własną opinię na temat kraju czy miasta, ludzi tam mieszkających.
Nie wiem kim bym była bez czytania, co bym robiła w wolnym czasie, czy moja wyobraźnia byłaby tak niezwykła jak jest dziś. Nie chcę się dowiedzieć. Kocham to jak wiele czytanie wnosi do mojego życia, jak kształtuje mnie i to kim jestem. 

Dziękuję. :D

Brak komentarzy :

Prześlij komentarz

Szablon dla Bloggera stworzony przez Blokotka